FacebookTwitter
Mijn 4M menu

Log in

April 2013 USA

Het eerste karakterweekend in de USA zit er op! Donderdagavond verzamelen de Amerikanen zich op een christelijke highschool, anderhalf uur rijden van de Red River Gorge, het adembenemend mooie natuurgebied waar ons avontuur zal plaatsvinden. Het is fascinerend om te zien hoe de kerels de sporthal binnen komen stappen. Sommigen met reusachtig grote rugtassen, zo breed en zo hoog dat ze nauwelijks door een deur passen. Anderen hebben juist inieminie tasjes bij zich. Het lijkt wel alsof zij een uurtje naar de sportschool gaan. Sommige kerels zijn reusachtig groot, tot een kilo of 135. Aan het niveau van voorbereiding te zien zal het een zwaar weekend worden…

In een grote gele schoolbus rijden we naar de Red River Gorge, in de Appalachian Mountainrange. Het ruige natuurgebied strekt zich eindeloos uit, wordt doorsneden door riviertjes en kent vele prachtige rotspartijen. Zwarte beren, slangen en reusachtige adelaars bevolken het gebied. Het eerste tochtje leek op de kaart zo makkelijk dat we het niet van tevoren hebben verkend. Hoe moeilijk kan het zijn om in het donker, met GPS en kaart, je weg te vinden naar een bivakplek?

Na anderhalve kilometer zijn we verdwaald.

Nergens kunnen we het pad terugvinden. Ik baal als een stekker. Sowieso houd ik al niet van verdwalen, maar 40 Amerikanen in hun eigen land laten verdwalen is helemaal geen pretje. Terwijl de teams geduldig wachten en het zweet van hun lijven wissen zoekt ons Nederlandse team koortsachtig naar het pad. We beklimmen steile hellingen, doorzoeken droge beekjes, vinden af en toe iets dat lijkt op een pad en leiden de Amerikanen weer verder, om even later weer tot een onafwendbare stop te komen in het woud.

Meer dan een uur dwalen we rond. Tot we uiteindelijk aan de overkant van de rivier het pad terugvinden. In de volgende kilometers moeten we zes keer een rivier oversteken, zonder brug. Springend van steen tot steen probeert iedereen droog over te komen. Een enkeling houdt zijn voeten droog. Maar eigenlijk maakt dat niets uit, want het begint keihard te regenen.

Na vier uur lopen bereiken we volledig doorweekt ons bivak. Geen van de Amerikanen heeft een wanklank geuit. Eentje bedankt me dat we hem een mooi plekje op een berg hebben laten zien, in het pikkedonker, op een doodlopend paadje. Hij had het niet willen missen…

De tentjes worden rap opgezet en de mannen verzamelen zich in de stromende regen bij de rivier. Het is tijd voor de initiatierite tot het Musketierweekend: een skinny dip in de ijskoude rivier. Na een kort praatje ontdoet iedereen zich van zijn kleding en gaat rillen, proestend en schreeuwend kopje onder in de rivier.

Na drie uur slapen worden de mannen gewekt. Vandaag staat in het teken van het slechten van onze reuzen. We zullen een lange wandeltocht maken, een paar mooie rotspartijen beklimmen en uiteindelijk diep in het woud een bivakplek maken. Het wordt een schitterende dag. De praatjes vallen goed, de mannen zijn geraakt en iedereen geniet van de natuur. Voor onze Amerikaanse vrienden is het alleen ver… heel erg ver… sommigen schuifelen vooruit, kreten van pijn en ontzetting schallen door de verlaten valleien, de mannen zien af… En het moet maar door en door en door… Volkomen uitgeput bereiken de mannen de bivakplek.

We skippen enkele programmaonderdelen omdat de mannen simpelweg niet meer kunnen. De volgende dag willen we de Jabbokworsteling en de Golgothaloop in ieder geval meemaken, daar zetten we al onze kaarten op.

De mannen staan redelijk fit weer op en helpen elkaar andermaal door rivieren en over ruige paadjes. De toespraakjes slaan in als een bom. Veel van de mannen komen uit een gebroken situatie. Een man vertelt me dat zijn vrouw hem drie weken geleden had verlaten.

Na een ochtend doorlopen bereiken we de rivier waar we de Jabbokworsteling zullen doormaken. De rivier heeft hier en daar watervalletjes, stroomt af en toe stevig door en is regelmatig zo diep dat je er niet kunt staan. Met de Bijbel in onze hand betreden we het water, vastbesloten de rivier niet te verlaten voordat God ons heeft gezegend. De worsteling is heftig. Ploeterend, glijdend en zwemmend tegen de stroom in bereiken we aan het eind van ons Latijn de finish, om er achter te komen dat juist op die momenten God heel dichtbij is.

De Golgothaloop is precies raak! De mannen bereiken het kruis, vallen snikkend op hun knieën en danken Jezus voor het offer dat hij voor hen heeft gebracht. Rillend van de kou vieren we het heilig avondmaal en anderhalf uur later ontvangen de eerste Amerikanen hun rode polo. Het ontroert me om te zien hoe blij ze er mee zijn! Hier hebben ze voor geknokt! Hier hebben ze voor geleden! Ze hebben karakter getoond en horen nu bij de Musketiers, de dienaren van de Koning. Vol ontzag bespreken de mannen met elkaar hoe zij zich voelen nu ze Musketier zijn. Na een prachtige 4Meal maken we een lekker nachtje op een prachtige bivakplek.

Op zondagochtend komen de verhalen los. Een man vertelt dat hij nooit iets heeft gepresteerd in zijn leven en zich altijd overal makkelijk van af probeerde te maken. Dit weekend had hij voor het eerst gevochten om iets te bereiken en het had hem zo goed gedaan. Hij voelde zich meer man en wilde zijn gevonden wilskracht inzetten om Jezus beter te leren kennen. Een andere man vertelt hoe hij niet meer investeerde in zijn huwelijk en zich volkomen stortte op zijn werk. Door de Jabbokworsteling had God zijn ogen geopend dat hij weer voor zijn vrouw moest vechten. Een derde vertelt dat zijn vader, een hoge militair, altijd hoge standaards hanteerde voor zijn gezin. Dit had gemaakt dat hij zich altijd groot hield en nooit zwakte wilde laten zien. Dit weekend had God zijn hart gebroken en had hij geleerd om genade te ontvangen.

Er wordt veel en hard gelachen, er vloeien tranen en er wordt vurig gebeden. De meeste deelnemers melden zich als medewerker voor toekomstige karakterweekenden in Amerika aan. 4M USA is los! Het bruggenhoofd is geslagen. We zijn benieuwd welke hoofdstukken God aan dit verhaal zal toevoegen!

Stichting de 4e Musketier

Postbus 40062
7504 RB ENSCHEDE

CONTACT

KVK: 08177329
BTW: NL819575136B01

sbb beeldmerk