FacebookTwitter
Mijn 4M menu

Log in

April 2012

Van 12 tot 15 april vond het 4e Musketier Karakterweekend in de Schotse Hooglanden plaats. Ruim 350 mannen streden met de elementen, zichzelf en God. De 32 teams zijn verdeeld over een A, B en C-route. Langs elke route worden overdenkingen gegeven over het leven van Mozes. Door de extreme weersomstandigheden valt de organisatie terug op plan B. Route B en C komen vrijdagnamiddag en –avond binnen op het basiskamp aan de voet van een grote, zwarte berg, middenin de Cairngorms: Devil’s Point. De teams van de A-route zijn nergens te bekennen.

Eindelijk druppelen de teams van de A-route binnen. Uitgeputte mannen zetten mechanisch hun tentje op en rollen bibberend in hun slaapzak voor een onrustige, koude nacht. Twee teams, ondersteund door zes medewerkers, zullen het basiskamp die nacht niet bereiken. Rond middernacht besluiten zij een noodbivak op te zetten, zes kilometer verwijderd van het kamp. De wind giert door de vallei, sneeuwbuien bedekken tenten en hei met een witte deken.

Honderden mannen beklimmen ‘s ochtends Devil’s Point. De overwonnen vijand wordt met de voeten getreden. Koude handen dragen koude stenen, stenen die zonde en last symboliseren. Sprekers scanderen Bijbelteksten, over het lijden van Jezus, over zijn sterven aan een kruis. Doedelzakmuziek begeleidt strijders naar boven. Klimmen, tillen, luisteren. Een heilige tocht. De mannen bereiken een kruis, horen: ‘Het is volbracht, ook voor jou’, en werpen hun kei aan de voet van het kruis. Henk Stoorvogel legt kort het evangelie uit en roept de mannen op om een keuze te maken: ‘Vandaag, 14 april 2012, kan de eerste dag zijn van een nieuw leven mét God. Ga niet naar huis als een onveranderde man, maar geef je over aan Jezus.’ Tientallen mannen knielen bij het kruis. Schouders schokken. Sneeuw wordt nat. Honderden mannenstemmen bidden gelijktijdig voor hun broers die zich uitstrekken naar nieuw leven. Wanneer de gesloten ogen zich openen breekt de zon door. Dit is de meest ultieme kerkzaal ooit.

Zaterdag voert door de Lairig Ghru. Bij goed weer vereist het doorkruisen van de bergpas al veel behendigheid, maar in de omstandigheden van dit weekend is de kloof welhaast onbegaanbaar. Toch moeten de mannen er door heen, want aan de noordkant bevindt zich het Beloofde Land: eten, een rustplaats en een kasteel.

De voorste lopers zien een voetspoor voor zich uitkronkelen. Het enige dat zij hoeven te doen is volgen in de voetstappen die er voor hen zijn gezet. 350 mannen volgen en lopen over een keurig paadje, vijftig centimeter breed, met tien centimeter opstaande randen. Waar komen de voetstappen vandaan? De mannen van het noodbivak vertellen dat er ’s ochtends vroeg een oude Schotse man voor hun neus stond, zonder rugzak. Eén oude man, middenin de Blauwe Bergen, ’s ochtends vroeg. Enkele mannen grapten: ‘Had die man een lange baard? En een witte jurk? Droeg hij een staf? Luisterde hij naar de naam Mozes?’

De man vertelde dat hij de Lairig Ghru zou doorkruisen. De Musketiers probeerden hem van zijn plan af te brengen, maar vastbesloten verdween de oude man in de kloof. Vijf uren later volgen honderden mannen in het voetspoor van de Schotse engel. De verschrikkelijke vallei lijkt een ommetje door het park. En de oorspronkelijke naam van de Lairig Ghru? Die luidt: Rode Kloof.

Zondag en maandag reizen de mannen naar huis. Het weekend was onmiskenbaar een onderneming waarvan de uitkomst niet bij voorbaat vast stond, en dus een avontuur. Op talloze momenten hadden zaken grondig fout kunnen lopen. Iedereen is echter veilig thuis gekomen. Mannen hebben karakter getoond en zijn er achter gekomen dat ze méér kunnen en stérker zijn dan ze dachten. De zestig medewerkers hebben vanuit dienstbaarheid en saamhorigheid geanticipeerd op voortdurend veranderende omstandigheden. God heeft zijn kinderen beschermd en gewerkt. Meer dan ooit was het de Here zelf die heeft gepreekt zonder woorden. Iedere man die dit weekend heeft meegemaakt kan één of meerdere momenten van een aanraking van de Allerhoogste aanwijzen. En wanneer dat eenmaal thuisgekomen landt, komen de tranen. Veel, heel veel tranen. Geluidloos gesnik geeft uiting aan de heling van het hart.

No images found.

Stichting de 4e Musketier

Postbus 40062
7504 RB ENSCHEDE

CONTACT

KVK: 08177329
BTW: NL819575136B01

sbb beeldmerk