FacebookTwitter
Mijn 4M menu

Log in

All the way - de marathondag

Sommige dagen heb je het gevoel dat alles bij elkaar komt, dat alles klopt. Toen mijn vrouw Ruth met een team drie jaar geleden Adwari bezocht was ze diep onder de indruk van pastor Joseph en de lokale dorpsgemeenschap. Vanuit haar bezoek begon ik met pastor Joseph te schrijven en voor hem te bidden. Vanuit de VEZ, onze thuisgemeente, hebben we ruim 200 kinderen in noord-Oeganda gesponsord. Met de 4e Musketier hebben we een moeder-kind project in Adwari gefinancierd. En vanuit de relatie met pastor Joseph en Adwari besloten we om de Musketiermarathon in Adwari te organiseren.

Er waren vele redenen om dit niet te doen.

Adwari kent geen hotels, heeft geen ziekenhuis, heeft nauwelijks faciliteiten. De dichtstbijzijnde stad, Lira, ligt op anderhalf uur rijden. Kampala ligt acht uur naar het Zuiden. Maar Adwari werd voor ons als Musketiers symbool voor het lijden én de kracht van de noord Oeganda. Door de marathon juist in zo’n vergeten dorpje te organiseren zou heel Oeganda beseffen dat het noorden weer meetelt. En de inwoners van Adwari zelf zouden het middelpunt zijn van een evenement dat nationaal en internationaal veel aandacht trekt. God is Adwari niet vergeten en er is hoop voor noord Oeganda – dat is de boodschap die de marathon in Adwari voor de Oegandezen communiceerde.

Opgewonden verzamelden alle lopers zich gisteren voor hun hotels om met busjes naar Adwari te reizen. In het holst van de nacht reden we over onverharde wegen richting pastor Joseph en zijn team. Eenmaal aangekomen werden we opgewacht door zingende en met takken zwaaiende vrouwen. Door een erehaag liepen we naar de start. Sommigen moesten nog wat toiletteren, maar uiteindelijk stond iedereen op scherp. Lokale loophelden vermengden zich met de blonde, roodverbrande mannen, klaar voor de krachtproef. Voor de start lazen we uit Jesaja 40: ‘Want wie de Here verwachten putten nieuwe kracht. Zij varen op met vleugels als arenden, zij lopen maar worden niet moe, zij wandelen maar worden niet mat.’ We spraken elkaar toe: ‘From this day forward we don’t want to be spectators, but partakers. We don’t want to be men that go a long way – we’ll go all the way.’

We knielden neer, pakten elkaar beet en baden in drie talen hardop het Onze Vader. Pastor Joseph gaf het startsein en ruim 200 lopers gingen op weg. Lopend in het Afrikaanse landschap, bij een opkomende zon is een onbeschrijfelijke ervaring. De mix van zoete en scherpe geuren, het heldere groen, het rode zand, de lemen hutjes, de blauwe lucht met de witte cumuluswolken – een mens wordt stil in de aanwezigheid van God.

Vanaf een kilometer of twaalf raakten de eerste lopers oververmoeid. ‘All the way. All the way’, riepen we elkaar toe. De kaken werden op elkaar gezet, de grijns transformeerde in een verbeten grimas en de mannen zetten door. Een loper kon vanaf kilometer 13 niet meer hardlopen vanwege een blessure. Maar hij gaf niet op. ‘I’ll go all the way’.  Wandelend voltooide hij zijn marathon. Sommige lopers hadden het gevoel dat zij als op adelaarsvleugels zweefden, dit was hun dag. Honderden mensen in Nederland leefden mee en velen baden. Gebeden werden verhoord! Matthijs had een jaar lang alleen maar last gehad van zijn knieen. Soms was de pijn zo hevig dat hij niet eens kon wandelen. Maar vandaag had hij tot de finish van de marathon geen centje pijn. Wim begeleidde de bijna blinde Albert tijdens de marathon, continue coachend. ‘Hier een steen, even naar rechts, pas op een oneffenheid.’ ‘This is real friendship’, verzuchtte een Oegandees. Sommigen liepen voor hun overleden kind, moeder of vader. Aan de finish waren de toeschouwers getuige van soms hartverscheurende taferelen. Mannen wankelden hun laatste stappen en vielen op hun knieën neer, huilend, biddend. Anderen spreidden hun armen en zweefden gracieus over de finishlijn. Dit was een dag waarop helden werden geboren.

De meeste lopers hadden nooit eerder een marathon gelopen. En om dan, in de hitte van Afrika, waar vlak land meestal vals plat is een halve of hele marathon te lopen, is een prestatie van formaat!

Terwijl de laatste lopers arriveerden ging het dorpsfeest in Adwari los. De hele bevolking was uitgelopen, zodat enkele duizenden mensen rondom de kerk van pastor Joseph verzameld waren. Hoogwaardigheidsbekleders hielden korte toespraken en kinderen, moeders en mannen dansten en zongen. Het bericht dat de 4e Musketier dankzij de gulle gaven vanuit Nederland een tractor en een ploeg aan de gemeenschap zal schenken werd met grote blijdschap ontvangen. De tractor zal eigendom worden van de gemeenschap, met pastor Joseph als de beheerder. Na alle plichtplegingen was het tijd voor een overvloedige maaltijd.

Veel lopers hadden echter geen energie meer om het feestmaal mee te nemen. De inspanningen en hitte eisten hun tol en mannen moesten zich terugtrekken. Maar niets van dat alles mocht de feestvreugde drukken. ‘This is the day that the Lord has made!’ Pastor Joseph kreeg ook de medaille die de lopers kregen. Hij protesteerde: ‘But I didn’t run.’ Wij antwoordden: ‘We ran this marathon today, but you are running the marathon of life. And when we leave you’ll be running still. So this medal is for you.’

website

KARAKTER CHALLENGE ONLINE

link

4M ACADEMY

Man zijn heeft alles te maken met verantwoordelijkheid nemen. 

Lees verder

Karakterweekend

blok karakterweekend2

Een reis van 72 uur waarbij 30 cm misschien wel de langste afstand is...

link

AFTERMOVIE 4M EVENT '20

Kijk samen met ons terug op een schitterende dag vol fantastische ervaringen en krachtige keuzes!

link

Doe een vader-tiener weekend!

VT

Een bijzonder opbouwende ervaring tussen vader en kind.

Karakter weekenden

Bekijk welke weekenden er voor dit jaar gepland zijn!

link

Log in

Stichting de 4e Musketier

Postbus 1119
8001 BC  ZWOLLE

CONTACT

KVK: 08177329
BTW: NL819575136B01